به شدت نیاز دارم به شب های قدر... به دعای جوشن کبیر خوندن ها زیر آسمونِ شب... به قرآن به سر گرفتن ها... یه چیزی درونم درد میکنه... نه اصلا یه چیزی درونم جاش خالیه... خدا جانم هیچ وقت منو رها نکن... دست منو بگیر، حالم جهنمه... نمی دونم چرا این روزا اینقدر نگرانم. خواب های پریشونی که می بینم بیشتر هول منو بر می داره. قراره چه اتفاقی بیفته یا نه اصلن چه اتفاقی افتاده؟؟؟ ایکاش میدونستم . این روزا اینقدر داغون شدم که هر کی منو می بینه بهم میگه چرا اینقدر عوض شدی؟؟؟ اونایی که با هم صمیمی تریم بهم میگن معتاد شدی ادامه ی طلبم محرمانه است. خیلی محرمانه

" خب من عشق را جور ِ دیگری می دیدم. از اولش هم همین طور بودم. این که مثل یک دکمه ی شُل به پیراهن کسی آویزان باشم را دوست نداشتم؛ این که مثل تابلوی راهنما یادآور ِ باید و نبایدی باشم را دوست نداشتم؛ این که...! من می خواستم با هم عبور کنیم؛ گاهی حتی پس و پیش؛ اما در حرکت. من ایستادن را قبول ندارم، من درجا زدن را دوست ندارم، من از هرآنچه که او را از رفتن باز می دارد، بیزارم؛ می خواستم قایق نجات باشم، بال پرواز باشم، چراغ روشنی که از هر جای تاریکی نگاه کند می بیند اش. می خواستم هر جا ایستاد و خسته شد، نوک قله را نشانش بدهم و سرخوشانه پا به پایش بدوم، حتی اگر خودم به

دیروز بعد از کلی وقت دوباره مسیرم به انقلاب گرفت. خیلی وقت بود خیابان انقلابو پیاده نرفته بودم. بعد از اینکه از مصاحبه شرکت برگشتم تصمیم گرفتم از سی و سه پل رد شم و برم سمت انقلاب . راه رفتن توی پیاده رو های خلوتش و گشتن توی پاساژای انقلاب و دیدن ویترین های رنگارنگشون حالمو خیلی خوب کرد. مخصوصا اینکه خیابانو واسه مترو بستن. اینقدر خلوت و خوبه یهو چشمم به پاساژ مورد علاقه ام افتاد. پاساژی که هر وقت انقلاب بودم حتما اونجا میرفتم. از پله هاش پایین رفتم . مغازه آقای بارانی عوض شده بود. اول رفتم پیش استاد حبیبی چه خوب منو شناخت یه زمانی قرار بود برم پیشش سه تا

دقیقا هفته پیش شب جمعه خواب دیدم یه چیزی از وجودم کنده شد و رفت بیرون. اونشب اراک بودم اولش فکر کردم ابوالفضل بود کفشاشو پوشید و رفت بیرون. یهو خوب نگاه که کردم دیدم هوا هنوز تاریکه و اصلا دلیلی نداره اون صبح جمعه ای بره بیرون. یه کم که به خودم اومدم حس کردم روح از بدنم جدا شده و رفته . اون لحظه خیلی ترسیدم. یه لحظه فکر کردم که دیگه وقتش توی این دنیا نباشم .حس کردم مردم. اولش خیلی ناراحت شدم ولی خووب که فکر کردم دیدم دلیلی واسه ناراحتیم وجود نداره چون چیزی واسه از دست دادن ندارم . برگشتم به پنج سال قبل که قید همه چیو زده بودم و دیگه چیزی برام مهم نبود. حتی م

الهی تب کنم شاید پرستارم تو باشی

طبیب حاذق این قلب بیمارم تو باشی

♥..♥..♥..♥♥..♥..♥..♥ دکتر عزیزم ورزت مبارک ♥..♥..♥..♥♥..♥..♥..♥

بعضی از آهنگا را باید چندین بار گوش کرد ولی بازم ازشون سیر نمیشی. مثه آهنگ وبلاگ من. بعضی از آهنگا حال آدمو خوب میکنه. این آهنگم از اون آهنگای قشنگه. دوست داشتید این آهنگو دانلود کنید . من که عاشق اینجور آهنگام. فوق العاده است. ♥..♥..♥..♥♥..♥..♥..♥ آهنگ عشق من کجاست مهران فهیمی ♥..♥..♥..♥♥..♥..♥..♥ عشق من کجاست دوباره غم داره قلبه عاشقم دوباره عشق من کجاستدوباره چشمهای من هوای گریه داره عشق من کجاستنگاه من خسته از شبای انتظاره ماه من کجاستبیقرارشم خدای من انگار عشقو عاشقی دروغه بیقرارشمشبای من خالی از ترانه بی فروغه بیقرارشمشبا چقدر کافه های بی کس

اشتباه در یک رابطه آنجایی رخ می دهد که می خواهیم کمبودهای مان را با هوس های یک شبه جبران کنیم...به زور می چسبیم به آدم هایی که از آنِ ما نیستند و از آنِ شان نیستیم...روزی از همین روزهاست که آدمِ اصل کاری مان را از دست می دهیم...همان کسی را که فکرهای مان به هم نزدیک بود و خواسته های مان به هم شبیه... بیش تر وقت ها هم هر دو همزمان به یک چیز فکر می کردیم... و اگر یکی از ما حرفی می زد، آن یکی می گفت:_ دقیقا من هم همین را می خواستم بگویم!و ما اغلب از این آدم های اصل کاری عبور می کنیم... درست مثل خیلی چیزهای اصلِ کاری دیگر...این اتفاق یعنی نقطه ی پایانِ تشکیل یک رابطه ی درست.